Dostęp do wielu informacji, ofert i usług otrzymujemy obecnie wyłącznie poprzez Internet. Jednakże prezentacje internetowe mogą zawierać bariery oraz eleminować tych, którzy np. mają wady wzroku lub są niewidomi. Dlatego też od wielu lat  tzw. "World Wide Web Consortium (W3C)" – swego rodzaju  ośrodek koordynacyjny  World Wide Web – opracował wskazówki odnośnie koncepcji, projektowania oraz programowania  prezentacji na stronach  WWW, umożliwiające również osobom o zróżnicowanych zdolnościach poruszanie się na stronach WWW.

Istotnym wymogiem wobec tej prezentacji internetowej było więc daleko idące zapewnienie wolności bezbarierowej. Wolne od barier są prezentacje w przypadku, kiedy treści można ująć za pomocą oprogramowania, np. tzw. screen readera  odczytującego zawartość ekranu. Przy czym zawartości prezentacji internetowej muszą być w postaci nadającej się do odczytu.

A więc do prezentacji internetowej stworzono przesłanki, umożliwiające oraz ułatwiające użytkownikom foniczny „odczyt”. Mamy więc dla przykładu ekwiwalenty tekstowe do obrazków i tabel oraz skrócone rozkazy klawiatury do ważnych linków. Dla osób z wadami wzroku przewidziano wystarczający kontrast między przednim kolorem a kolorem tła tylnego. Oprócz tego linijna struktura stron umożliwia łatwą orientację, a tym samym wygodną obsługę.